سه راهی خدمت آغاز روایت عاشقی تا کربلا

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی سارال خبر؛ اربعین تنها یک آیین مذهبی نیست؛ نمایشگاهی از ایمان، همدلی و تمدنی است که ستون‌های آن بر شانه‌های مردمانی استوار شده که خدمت را عبادت می‌دانند.

در این میان موکب سه‌راهی دیواندره، بیجار و سنندج، در مسیر مرز باشماق، یکی از ایستگاه‌هایی است که معنای واقعی «خدمت بی‌منت» را به تصویر می‌کشد؛ جایی که خستگی راه، در گرمای استقبال خادمان رنگ می‌بازد و زائر، پیش از عبور از مرز، نخستین جلوه‌های مهمان‌نوازی مردم کردستان را لمس می‌کند.

با فرارسیدن شب، سکوت جاده جای خود را به تپش زندگی می‌دهد، نور چراغ‌های موکب، تاریکی مسیر را می‌شکند و صف زائرانی که از شهرهای مختلف راهی کربلای معلا هستند، لحظه‌ای از حرکت بازمی‌ایستد؛ نه برای توقف، بلکه برای تجدید توان،‌ در اینجا هر استکان چای، هر لقمه غذا و هر لبخند، ادامه همان فرهنگی است که قرن‌ها در مکتب عاشورا معنا یافته است.

آنچه در این موکب جریان دارد، صرفاً توزیع غذا یا ارائه خدمات رفاهی نیست؛ اینجا میدان تجلی سرمایه اجتماعی مردمی است که باور دارند مسیر حسین(ع) از خدمت به زائرانش می‌گذرد.

پیر و جوان، زن و مرد، هر یک سهمی از این روایت دارند، یکی دیگ غذا را هم می‌زند، دیگری نان میان زائران تقسیم می‌کند، گروهی نظم و هدایت جمعیت را بر عهده دارند و عده‌ای بی‌وقفه در تدارک امکانات هستند تا هیچ زائری با دغدغه‌ای از این مکان عبور نکند.

در تصویری که پیش روست، ازدحام جمعیت در کنار نظم حاکم بر موکب، گویای حقیقتی روشن است؛ خدمت در اربعین، محصول برنامه‌ریزی، مشارکت و روحیه‌ای جمعی است. چهره‌های خسته اما مصمم خادمان، بیش از هر شعار، از اخلاص سخن می‌گویند.

لباس‌های نارنجی نیروهای امدادی در کنار لباس‌های ساده خادمان، نمادی از هم‌افزایی همه ظرفیت‌ها برای صیانت از امنیت، سلامت و آرامش زائران است؛ تصویری که نشان می‌دهد اربعین، میدان حضور همه اقشار جامعه است.

موکب سه‌راهی دیواندره، بیجار و سنندج، تنها یک ایستگاه بین‌راهی نیست؛ اینجا پیشانی فرهنگ مهمان‌نوازی مردمانی است که سال‌هاست در بزنگاه‌های مختلف، انسجام و همدلی خود را به نمایش گذاشته‌اند.

زائر‌ پیش از آنکه قدم در خاک عراق بگذارد، نخستین خاطره ماندگار سفر خود را از همین نقطه با خود همراه می‌برد؛ خاطره‌ای که با عطر غذای گرم، استکان چای، دعای بدرقه و لبخند خادمان در ذهن او ثبت می‌شود.

اربعین، بزرگ‌ترین اجتماع انسانی جهان، تنها با حضور میلیون‌ها زائر معنا پیدا نمی‌کند؛ عظمت آن در میلیون‌ها دستانی است که بی‌ادعا، بار این حرکت عظیم را بر دوش می‌کشند. اگر زائران، راویان مسیر عشق هستند، خادمان موکب‌ها، معماران خاموش این حماسه‌اند؛ انسان‌هایی که بی‌هیاهو، شب را به صبح می‌رسانند تا چراغ خدمت هرگز خاموش نشود.

در روزگاری که جهان بیش از هر زمان دیگری تشنه همدلی و همبستگی است، موکب‌هایی از این دست، تصویری واقعی از فرهنگ ایرانی ـ اسلامی ارائه می‌دهند؛ فرهنگی که کرامت انسان را مقدم بر هر مرز و جغرافیایی می‌داند. اینجا، زبان، قومیت و فاصله معنایی ندارد؛ آنچه مشترک است، عشق به سیدالشهدا(ع) و افتخار به خدمت در مسیر اوست.

و شاید راز ماندگاری اربعین نیز همین باشد؛ اینکه حماسه عاشورا، قرن‌ها پس از وقوع، هنوز در گام‌های زائران و در دستان خادمانی زنده است که بی‌وقفه، بی‌ادعا و با تمام توان، روایت خدمت را هر روز و هر شب، در مسیر کربلا بازآفرینی می‌کنند. موکب سه‌راهی دیواندره، بیجار و سنندج نیز یکی از همان روایت‌های زنده است؛ روایتی که نشان می‌دهد راه کربلا، پیش از آنکه از مرزها عبور کند، از دل‌های عاشق می‌گذرد.

انتهای خبر/