به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی سارال خبر؛ دیواندره- شهرک گلشن، منطقهای که بسیاری از مردم آن را با نام «زورآباد» میشناسند، یکی از شهرکهای توسعهیافته در حاشیه شهر دیواندره است؛ منطقهای که قرار بود با ایجاد زیرساختهای مناسب، بخشی از نیاز مسکن شهر را تأمین کند، اما امروز ساکنان آن معتقدند سهمشان از توسعه، تنها وعدههایی بوده که هنوز رنگ واقعیت به خود نگرفته است.
با ورود به این شهرک، نخستین چیزی که توجه هر رهگذری را جلب میکند، خیابانهای خاکی و ناهموار است؛ معابری که در تابستان با گردوغبار نفس اهالی را میگیرد و در فصل بارندگی به گلولای تبدیل میشود. خودروها به سختی در این مسیرها تردد میکنند و رفتوآمد سالمندان، کودکان و بیماران نیز با دشواری همراه است.
نبود امکانات اولیه شهری در کنار افزایش جمعیت، موجب شده است ساکنان گلشن، زندگی در این منطقه را با چالشهای متعددی تجربه کنند؛ چالشهایی که به گفته آنان، سالهاست بارها به مسئولان منتقل شده اما هنوز اقدام مؤثری برای رفع آنها صورت نگرفته است.
معابر خاکی؛ زخمی بر پیکر شهرک
یکی از مهمترین مطالبات مردم، آسفالت معابر است؛ مطالبهای که به گفته اهالی، سالهاست در اولویت درخواستهای آنان قرار دارد.
کاک عثمان یکی از ساکنان شهرک در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی سارال خبر اظهارداشت: هر بار که باران میبارد، خیابانها غیرقابل عبور میشود، کودکان برای رفتن به مدرسه کفشهایشان گِلی میشود و خودروها نیز مرتب دچار خسارت میشوند.
وی با اشاره به گردوغبار شدید در روزهای گرم سال بیان داشت: تابستان حتی نمیتوان پنجره خانه را باز گذاشت. گردوخاک همه جا را فرا میگیرد و سلامت کودکان و سالمندان را تهدید میکند.
به گفته اهالی، اگرچه این شهرک سالها پیش به محدوده شهری اضافه شده، اما هنوز از زیرساختهایی برخوردار نیست که در بسیاری از نقاط شهر امری بدیهی محسوب میشود.
فرشته حیدری یکی دیگر از ساکنان این منطقه گفت: نبود جدولگذاری و ساماندهی معابر نیز موجب شده آبهای سطحی پس از هر بارندگی در کوچهها جمع شود و مشکلات تردد را دوچندان کند.
زبالههایی که چهره شهرک را مخدوش کردهاند
نبود سطل زباله یکی دیگر از مشکلات جدی شهرک گلشن است؛ موضوعی که علاوه بر ایجاد نارضایتی، سلامت محیط زندگی ساکنان را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
در بسیاری از کوچهها، زبالههای خانگی در گوشه و کنار رها میشود؛ چرا که شهروندان دسترسی مناسبی به مخازن جمعآوری زباله ندارند.
یکی از بانوان ساکن منطقه میگوید: گاهی مجبوریم زبالهها را تا چند خیابان آنطرفتر ببریم یا آنها را کنار کوچه بگذاریم تا خودرو جمعآوری زباله برسد، این وضعیت باعث انتشار بوی نامطبوع و حضور سگهای بلاصاحب شده است.
ساکنان معتقدند استقرار مخازن زباله در نقاط مختلف شهرک، اقدامی ساده اما ضروری است که میتواند بخش زیادی از مشکلات بهداشتی منطقه را کاهش دهد.
در کنار این موضوع، نبود فضای سبز نیز جلوهای خشک و بیروح به شهرک داده است. کودکان این منطقه از داشتن پارک و فضای بازی محروم هستند و خانوادهها برای استفاده از کوچکترین امکانات تفریحی مجبورند به سایر نقاط شهر مراجعه کنند.
سعید کریمی یکی دیگر از ساکنان شهرک بیان داشت: فرزندان ما جایی برای بازی ندارند، اگر پارک کوچکی هم ساخته شود، هم نشاط اجتماعی افزایش پیدا میکند و هم خانوادهها کمتر مجبور به رفتوآمدهای طولانی خواهند شد.
نبود مدرسه؛ دغدغه هر روز خانوادهها
اما شاید مهمترین مطالبه مردم این شهرک، احداث مدرسه باشد، با وجود افزایش تعداد خانوارها، هنوز مدرسهای در این منطقه احداث نشده و دانشآموزان ناچارند هر روز مسیر نسبتاً طولانی را برای حضور در مدارس سایر محلهها طی کنند.
برخی والدین میگویند در فصل زمستان و روزهای بارانی، این رفتوآمد برای دانشآموزان بهویژه دانشآموزان ابتدایی بسیار دشوار و حتی خطرآفرین است.
یکی از مادران ساکن منطقه میگوید: هر روز نگران رفتوآمد فرزندم هستم. اگر مدرسهای در همین شهرک ساخته شود، هم هزینه خانوادهها کمتر میشود و هم امنیت دانشآموزان افزایش پیدا میکند.
کارشناسان شهری نیز معتقدند توسعه متوازن شهرها تنها با ساخت واحدهای مسکونی محقق نمیشود، بلکه ایجاد زیرساختهای آموزشی، فرهنگی، خدماتی و رفاهی باید همزمان با اسکان جمعیت انجام شود.
شهرک گلشن امروز نمونهای از مناطقی است که رشد جمعیت در آن از توسعه خدمات شهری پیشی گرفته و همین مسئله، کیفیت زندگی ساکنان را تحت تأثیر قرار داده است.
اهالی این منطقه تأکید میکنند مطالبه آنان فراتر از امکانات لوکس نیست؛ آنها تنها خواستار برخورداری از حداقل خدماتی هستند که هر شهروندی در یک شهر باید از آن بهرهمند باشد.
انتهای خبر/
